Schengen Vize Red Oranları: AB Verisiyle 27 Ülkenin 2025 Tablosu

Vize başvurusu yapmadan önce herkesin merak ettiği tek bir soru var: şansım ne? İnternetteki cevapların çoğu tahmin, forum yorumu ya da birinin başından geçenler. Oysa gerçek rakam ortada duruyor.

Avrupa Komisyonu her yıl, dünyadaki her konsolosluğun kaç başvuru aldığını ve kaçını sonuçlandırdığını tek bir dosyada yayımlıyor. Dosya herkese açık ama kimse içindeki Türkiye satırlarını ayıklayıp hesaplamıyor. Biz 2025 dosyasını indirip Ankara, İstanbul, İzmir, Bursa ve Edirne'deki 47 konsolosluk satırını ayırdık ve ülke ülke yeniden hesapladık.

Çıkan tablo beklediğimizden daha ilginç. Çünkü "kolay vize veren ülke" ile "iyi vize veren ülke" aynı ülke değil.

Türkiye'den 2025'te 1,27 Milyon Başvuru Yapıldı

Rakamlar şöyle:

Bu, Türkiye'yi dünyada Çin'den sonra ikinci en yoğun başvuru ülkesi yapıyor. Yani her gün ortalama 3.500 dosya açılıyor.

Bir ayrıntıya dikkat etmek gerekiyor. Komisyon bu sütuna "verilmeyen vize" diyor, "reddedilen" demiyor. Aradaki fark küçük ama gerçek: bu sayıya reddedilen başvuruların yanında geri çekilenler ve eksik evrak yüzünden işleme alınamayanlar da giriyor. Yani saf red oranı yüzde 14,4'ün biraz altında. Günlük konuşmada herkes buna red oranı diyor, biz de öyle diyeceğiz, ama rakamı okurken bunu akılda tutmak lazım.

Ülke Ülke Red Oranları

Aşağıdaki tablo Türkiye'deki konsolosluklara yapılan başvurulardan hesaplandı. Son sütun, verilen vizeler içinde birden fazla girişe izin verenlerin payını gösteriyor.

En düşük ile en yüksek arasında on kat fark var. Portekiz yüz başvurudan üçünü geri çeviriyor, Litvanya otuz beşini.

Düşük Oranların Bir Kısmı Yanıltıcı

Tablonun en tepesindeki iki ülkeye dikkatli bakmak gerekiyor. Portekiz'in yüzde 3,5'i etkileyici görünüyor ama arkasında yalnızca 3.921 başvuru var. Slovakya'da da durum benzer: 3.003 başvuru.

Az başvuru alan konsolosluklarda başvuran profili daha dar oluyor. Genellikle iş seyahati, aile ziyareti ya da o ülkeyle bağı olan kişiler başvuruyor; turistik kitlesel başvuru yok. Bu da oranı doğal olarak aşağı çekiyor. Aynı ülke yüz binlerce turistik başvuru alsaydı oranın bu kadar düşük kalacağını varsaymak için elimizde sebep yok.

Bu yüzden gerçek kıyas, benzer hacimdeki ülkeler arasında yapılmalı. Yüz binin üzerinde başvuru alan üç ülkeye bakalım: Yunanistan yüzde 10,7, Hollanda yüzde 9,0, Fransa yüzde 15,2, Almanya yüzde 21,1. Aynı ölçekte, aynı başvuran profiliyle, aradaki fark iki katından fazla.

Kolay Vize ile İyi Vize Aynı Şey Değil

Tablodaki son sütun, bu yazının asıl konusu.

Bir vize aldığında iş bitmiyor. O vizenin kaç kez kullanılabildiği en az onay kadar önemli. Tek girişli vizeyle Schengen'den bir kez çıkarsan vize biter; ikinci seyahat için baştan başvurursun, baştan ödersin, baştan randevu ararsın. Çok girişli vize ise geçerlilik süresi boyunca dilediğin kadar giriş çıkış yapmana izin verir.

İki ülkeyi yan yana koyunca tablo netleşiyor:

İspanya on başvurudan dokuzunu kabul ediyor. Ama verdiği vizelerin dörtte üçü tek girişli. Yani onay alma ihtimalin yüksek, aldığın vizenin ömrü kısa.

Almanya her beş başvurudan birini geri çeviriyor. Ama kabul ettiğinde on vizeden dokuzu çok girişli çıkıyor. Zor kapı, ama açıldığında geniş açılıyor.

Slovenya bu konuda uç örnek: verdiği vizelerin yüzde 99,9'u çok girişli. Neredeyse tek girişli vize vermiyor. Buna karşılık red oranı yüzde 17,5, yani ortalamanın üstünde.

Buradan çıkan sonuç basit ama çoğu rehberde yok: "Hangi ülke daha kolay vize veriyor" sorusunun cevabı, "hangi ülkeye başvurmalıyım" sorusunun cevabı değil. Yılda bir kez seyahat edeceksen düşük red oranı önemlidir. Yılda üç dört kez Avrupa'ya gidecek biriysen çok girişli payı daha çok işine yarar.

Aynı Ülke, Farklı Şehir, İki Kat Fark

Veriyi konsolosluk bazında incelerken beklemediğimiz bir şey çıktı.

Türkiye'de beş şehirde Schengen konsolosluğu var ve toplam red oranları birbirine hiç benzemiyor: Edirne yüzde 3,0, Bursa yüzde 6,2, İzmir yüzde 12,4, İstanbul yüzde 13,6, Ankara yüzde 20,6.

İlk bakışta bu fark aldatıcı. Edirne'de yalnızca Yunanistan ve Bulgaristan konsoloslukları var; ikisi de zaten düşük oranlı ülkeler. Ankara'da ise yirmi iki ülkenin temsilciliği bulunuyor, aralarında Litvanya ve Malta gibi yüksek oranlılar da var. Yani şehirlerin farkı, orada hangi ülkelerin bulunduğundan kaynaklanıyor olabilir.

Bunu test etmek için aynı ülkenin farklı şehirlerdeki oranlarına baktık. Sonuç şu:

Almanya'nın Ankara konsolosluğu başvuruların yüzde 44'ünü geri çeviriyor. Aynı ülkenin İstanbul ve İzmir konsolosluklarında bu oran yüzde 15,5 civarında. Arada neredeyse üç kat fark var ve karşılaştırdığımız ülke aynı, yıl aynı, kural aynı.

Çekya'da tablo benzer: İstanbul yüzde 11,4, Ankara yüzde 31,5. Yunanistan'da Edirne yüzde 3,1 iken Ankara yüzde 27,0.

Buna karşılık Fransa, Hollanda ve İspanya'da şehirler arasında kayda değer fark yok. Yani bu bir Ankara kuralı değil, bazı ülkelerde ortaya çıkan bir desen.

Farkın sebebini veri söylemiyor. En akla yatkın açıklama başvuran profilinin farklı olması: konsolosluklar başvuruları ikamet adresine göre bölgelere ayırıyor ve Ankara konsoloslukları İç Anadolu, Doğu ve Güneydoğu illerinde oturanlara bakıyor. Bu bölgelerde belgelenmiş gelir, sigortalılık süresi ve önceki vize geçmişi ortalamaları farklı olabilir. Bu bir tahmin; kesin sebebi ancak konsolosluklar açıklayabilir.

Pratikte önemli olan şu: konsolosluğunu seçemiyorsun. Nerede ikamet ediyorsan oraya başvurmak zorundasın, İstanbul'a gidip başvurmak mümkün değil. Bu tablonun sana faydası beklentini doğru kurmak. Ankara bölgesinde oturuyor ve Almanya'ya başvuracaksan, dosyanı normalden daha dikkatli hazırlamanda fayda var; oradaki eşik gerçekten daha yüksek.

Bir Yılda Ne Değişti

2024 dosyasını da indirip yan yana koyduk.

Toplam başvuru bir yılda yüzde 8 arttı, red oranı ise neredeyse aynı kaldı. Yani genel olarak ne kolaylaştı ne zorlaştı; sadece daha çok insan başvurdu.

Ülke bazında ise ciddi hareketler var. En çok iyileşenler:

En çok zorlaşanlar:

İtalya'daki değişim en çok kişiyi ilgilendireni. Bir yıl önce on başvurudan birini geri çeviriyordu, şimdi yedide biri. Türkiye'den 79 bin başvuru alan bir ülke için bu küçük bir kayma değil.

Danimarka ise ters yöne gitmiş: üç kişiden birini reddederken beş kişiden birine inmiş. Yine de ortalamanın üstünde olduğunu unutmamak gerek.

Bu tür sıçramalar genellikle konsolosluk politikasındaki değişikliklerden ya da başvuru hacmindeki dalgalanmadan kaynaklanıyor. Tek yılın verisine bakıp kalıcı bir eğilim çıkarmak doğru olmaz; iki yılın farkı ancak bir uyarı işareti.

Başvuruların Dörtte Biri Tek Bir Ülkeye Gidiyor

Hacim dağılımı da en az oranlar kadar konuşuyor.

Türkiye'den yapılan her dört başvurudan biri Yunanistan'a. Coğrafya bunun büyük kısmını açıklıyor: adalar yakın, seyahat kısa ve ucuz, çoğu kişi için ilk Schengen deneyimi orada başlıyor.

Bu yoğunluk randevu tarafında da kendini gösteriyor. En çok başvurunun yapıldığı ülkede randevu bulmak da en zor. Yunanistan başvuru merkezi randevuları toplu şekilde açıyor ve açılan tarihler saatler içinde tükeniyor.

Bu Oranlar Senin Başvurunu Ne Kadar Anlatıyor

Dürüst cevap: kısmen.

Bu rakamlar bir ülkenin bir yıl boyunca aldığı bütün başvuruların ortalaması. İçinde ilk kez başvuran da var, on yıllık vize geçmişi olan da; düzenli maaşlı çalışan da var, gelir belgesi zayıf olan da. Senin dosyan bu ortalamanın neresinde duruyor, tablo bunu söylemiyor.

Başvurunun sonucunu belirleyen şeyler hâlâ aynı: seyahat amacının belgelerle tutarlı olması, dönüş niyetinin inandırıcı olması, mali durumun seyahati karşılayacak düzeyde görünmesi ve evrakların eksiksiz olması. Red oranı düşük bir ülkeye eksik dosyayla giden reddedilir; oranı yüksek bir ülkeye temiz dosyayla giden vizesini alır.

Tablonun asıl faydası başka: gerçekçi beklenti kurmak. Almanya'ya başvurup reddedilen biri kendini başarısız hissetmesin; o kapıda her beş kişiden biri aynı cevabı alıyor. Bu, dosyanın kötü olduğu anlamına gelmiyor.

Red Oranı Düşük Diye İstediğin Ülkeye Başvuramazsın

Bu tabloyu görünce akla ilk gelen şey "o zaman en düşük orana başvurayım" oluyor. Kural buna izin vermiyor.

Vize Kodu, başvurunun hangi ülkeye yapılacağını net bir sıraya bağlıyor:

1. Tek ülkeye gidiyorsan o ülkeye başvurursun.
2. Birden fazla ülkeye gidiyorsan ana varış ülkesine başvurursun. Ana varış, seyahatin asıl amacının gerçekleştiği ya da en çok gün geçireceğin ülkedir.
3. Ana varış belirlenemiyorsa Schengen alanına ilk giriş yapacağın ülkeye başvurursun.

Üç gecelik Prag tatili için Lizbon'a başvurmak bu sıraya aykırı. Konsolosluk, uçak ve otel rezervasyonlarından seyahatin nereye olduğunu zaten görüyor. Uyuşmazlık çıkarsa başvuru reddediliyor ve red kaydı Schengen bilgi sisteminde tutuluyor.

Bu kuralın gerçekten işine yaradığı bir durum var: birden fazla ülkeyi gezeceksen ve günler birbirine yakınsa, ana varış ülkesini dürüst şekilde belirlerken bu tabloya bakabilirsin. Beş gün İspanya, dört gün Fransa planlıyorsan İspanya ana varış olur ve zaten düşük red oranlı ülkeye başvurmuş olursun.

Rakamlar Nereden Geliyor

Şeffaf olalım, çünkü bu yazının tamamı tek bir kaynağa dayanıyor.

Avrupa Komisyonu, Vize Kodu gereği üye devletlerden yıllık vize istatistiği topluyor ve konsolosluk bazında yayımlıyor. Dosya, her Schengen ülkesinin dünyadaki her konsolosluğu için başvuru sayısı, verilen vize, çok girişli vize sayısı ve verilmeyen vize sayısını içeriyor.

Biz 2025 dosyasından "konsolosluğun bulunduğu ülke: Türkiye" olan 47 satırı aldık. Her Schengen ülkesi için o ülkenin Türkiye'deki tüm konsolosluklarını topladık; örneğin Almanya'nın Ankara, İstanbul ve İzmir rakamları tek satırda birleşti. Oranları bu toplamlardan hesapladık.

Tabloda göremeyeceğin iki ülke var: İrlanda ve Kıbrıs Schengen alanına dahil olmadıkları için bu istatistikte yer almıyor. Lihtenştayn'ın Türkiye'de konsolosluğu yok.

Veri 2025 takvim yılına ait ve Komisyon 2026 rakamlarını 2027 baharında yayımlayacak. Yeni dosya çıktığında bu tabloyu güncelleyeceğiz.

Tabloyu Nasıl Kullanmalısın

Pratik özet:

• Tek ülkeye gidiyorsan tablonun karar verme tarafı seni ilgilendirmiyor; başvuracağın ülke zaten belli. Tablo sana yalnızca ne kadar beklemen gerektiğini söylüyor.
• Birkaç ülke gezeceksen ana varış ülkesini dürüstçe belirle, sonra o ülkenin satırına bak. Ana varış tartışmalıysa ve iki seçenek de gerçekçiyse, red oranı düşük olanı tercih etmek meşru.
• Sık seyahat ediyorsan red sütununa değil çok girişli sütununa bak. Bir kerelik zorluk, sonraki üç seyahatte kazandırır.
• İlk kez başvuruyorsan oranlara fazla yüklenme. İlk vizede belirleyici olan ülke değil, dosyanın tutarlılığı.

Hangi ülkeye başvuracağın belli olduğunda sıradaki iş evrak listesini çıkarmak. Listeler ülkeden ülkeye sandığından çok değişiyor; 25 ülkenin resmî listesini karşılaştırdığımız yazı tam olarak bunun için var.

Sonraki engel de randevu. Dosyan hazır olsa bile başvuru merkezinde tarih bulman gerekiyor ve yoğun dönemde takvim haftalarca kapalı kalabiliyor. Radar Vize'yi bunun için kurduk: seçtiğin ülkenin takvimini kesintisiz izliyoruz, tarih açıldığında telefonuna haber geliyor. Randevu almıyoruz, aracılık etmiyoruz; yalnız haber veriyoruz.